نمي دانم با داستان فيل در تاريکي آشنايي داريد يا نه؟

    مولانا در مثنوي اشاره مي کند که فيلي در اتاقي تاريک بود و افراد مختلف وارد اتاق مي شدند و هرکس با لمس عضوي از اعضاء بدن فيل تصور خود را از آن موجود بيان مي کرد. در حقيقت  هر فردي واقيت را آن چيزي که خود تصور مي کرد مي دانست و برداشت ديگران را نمي پذيرفت.

مولانا در جايي به زيبايي اشاره مي کند: "هر کسي از ظن خود شد يار من.."

    گاهي اوقات ما در روابط دوستانه مان و حتي در روابط خانوادگي خود تصور مي کنيم که آنچه خودمان اعتقاد داريم واقعيت دارد و با اين توجيه به اعتقادات ديگران اهميتي نمي دهيم وحتي گاهي اوقات آنرا ناديده مي گيريم.

    بد نيست که به اين اصل ايمان داشته باشيم که باورهاي ديگران اگرچه از ديد ما نادرست است اما از ديد خودشان درست و با اهميت است و ما نيز با اهميت دادن و احترام قائل شدن براي آن مي توانيم روابط اجتماعي و بين فردي پايدار تري داشته باشيم در واقع اين کار يکي از اصول اساسي برقراري ارتباط مؤثر مي باشد. البته اين به معناي پذيرش کورکورانه ديدگاههاي ديگران نيست، در واقع تفکر انتقادي باعث مي شود که ما مرتکب اين خطا نشويم.

پس بياييد ديگران را هم ببينيم!

تا بعد...

سلام

    امشب شب يلداست، طولاني ترين شب سال که ايرانيان در اين شب مراسم خاصي دارند. اين که فلسفه وجودي اين مراسم چيست در جاي خودش قابل بحث است. اما با بررسي بيشتر در خصوص اين شب به نظر مي رسد که به نتايج ديگري هم خواهيم رسيد:

1ـ تقويت ارتباطات اجتماعي ( با جمع شدن همه اعضاء خانواده)

2ـ احترام به بزرگتر ( معمولاٌ با رفتن به خانه پدر بزرگ يا مادر بزرگ)

3ـ توجه به مذهب و فرهنگ ( خواندن قران و يا حافظ)

    بدون شک شب هايي مانند امشب مي تواند باعث شود تا کمي بيشتر به خانواده، دوستان، آشنايان، و فرهنگ و مذهب خود بينديشيم.

    سلام دوستان

    همانطور که قبلأ مطرح کردم قرار بود که براي طرح پايگاههاي سلامت اجتماعي تعدادي وبلاگ طراحي شود. خوشبختانه اين کار انجام شد و تعداد 31 وبلاگ ( يک وبلاگ مرکزي براي پايگاه سلامت کشور و تعداد 30 وبلاگ مستقل براي استانها) طراحي گرديد که اين وبلاگها باهم در ارتباط مي باشند. طي جلسه اي که هفته قبل برگزار گرديد نمايندگان استانها با نحوه کار با وبلاگ آشنا شده و تقريبأ فعاليت هايشان را شروع کردند.

از همه دوستان عزيز تقاضا مي کنم ضمن بازديد از اين وبلاگها با نظرات سازنده خود اين طرح (که در اول راه مي باشد) را ياري نمايند.

آدرس وبلاگ مرکزي پايگاه سلامت اجتماعي

http://paygah.parsiblog.com

مي باشد.

دوستان عزيز با مراجعه به آن از طريق لينک هايي که قرار داده شده است ميتوانند به وبلاگ ساير استانها دسترسي داشته باشند.

تا بعد...

سلام دوستان

    اگه بخوام راجع به اينکه چرا وبلاگم رو آپ نکردم توضيح بدم خيلي ديگه تکراري ميشه. پس فعلأ  بگذريم...

    راستش چند وقت قبل (اگر يادتون باشه) راجع به گروههاي همياران سلامت روان براي شما عزيزان گفتم. اين گروهها که در زمينه ارتقاء بهداشت روان در جامعه کار مي کنند از سال قبل اقدام به راه اندازي مراکزي به نام «پايگاه سلامت اجتماعي» در سطح کشور نمودند که در اين مراکز خدمات مختلف مشاوره اي، مددکاري وآگاهسازي ارائه مي دهند.

   جهت معرفي بهتر اين گروهها و ارتباط آنان با ساير اقشار جامعه، تعداد 30 وبلاگ براي استان هاي مختلف راه اندازي کرديم. همچنين يک گروه جديد با نام «همياران سلامت روان» در پارسي بلاگ ايجاد کرديم تا همه استان ها ضمن اينکه در جريان اطلاعات و اخبار همديگر قرار مي گيرند، بتوانند تعامل سازنده اي با هم و ساير دوستان داشته باشند.

انشاءا.. بزودي اين مجموعه وبلاگ ها را براي شما بيشتر معرفي خواهم نمود.

تا بعد... 

سلام

    چند روز قبل با خودرو يکي از دوستان از خيابان رد مي شديم که ناگهان با صدايي وحشتناک و تکان زياد رشته افکار و گفتگوي ما پاره شد.  بله درست متوجه شديد، خودروي ايشان روي يک سرعت گير (که بعضي از آنها شبيه تپه اي به ارتفاع نيم متر و بيشتر مي باشد) رفته بود. جالب اينکه هيچ علامت هشداري که حاکي از وجود اين سرعت گير باشد  نديديم.

   با خودم فکر کردم اين ابتکاربشر( که با اين شکل آن  ظاهرأ ما ايراني ها مبتکر آن هستيم!)  قصد دارد سلامت جسمي انسانها را تأمين کند، اما چقدر به بهداشت روان آنان توجه دارد.

    خيلي از اين مسائل به برنامه ريزان شهري برمي گردد، و جالب است که تصميمات ديگر اين افراد هم بدون توجه به بهداشت روان جامعه صورت مي گيرد. در ساير کشورها قبل از اتخاذ تصميم در مورد يک مسئله شهري ( به عنوان نمونه يکطرفه کردن يک خيابان که از ديد ما شايد خيلي بي اهميت باشد) ابندا شهروندان توجيه مي شوند، زمان هاي محدودي اين کار به صورت آزمايشي صورت مي گيرد، بازخورد اين کار از شهروندان گرفته مي شود ، و در نهايت آن تصميم اجرايي مي شود.

    اما شما شايد زياد با اين مسئله برخورد کرده باشيد: صبح قرار است به محل کار يا تحصيل تان  برويد، در ابتداي خيابان جلوي شما گرفته مي شود و به شما اعلام مي گردد که اين خيابان از اين به بعد يکطرفه مي باشد و شما هم بايد تغيير مسير دهيد. تصور کنيد که اين کار علاوه بر گرفتن وقت شهروندان چقدر بهداشت روانی آنان را تحت تأثیر قرار میدهد.

    امیدوارم که برنامه ریزان شهری در کنار این همه هزینه های غیر ضروری که دارند کمی روی عواقب اجتماعی و روانی تصمیمات آنی خود نیز بررسی علمی انجام دهند تا شهروندان کمتر متضرر شوند.

تا بعد...

سلام دوستان

در سال جديد اولين باري است که موفق مي شوم با شما صحبت کنم. اينکه چرا با اين همه تأخير، بماند که خود جريان  مفصلي دارد.

حالا بگذريم..

راستش از چند وقت قبل به خاطر طرح مهارت هاي زندگي مشغول مطالعه در اين زمينه و اهميت دوران کودکي بودم که به جملات جالبي در اين زمينه برخوردم. شايد براي شما هم جالب باشد:

ü      اگر کودکي در محيط انتقاد بزرگ شود مي آموزد که محکوم کند.

ü      اگر کودکي در محيط پر خصومت بزرگ شود، مي اموزد که متخاصم باشد.

ü      اگر کودکي در محيط پر از ترس بزرگ شود، مي آموزد که بترسد.

ü      اگر کودکي در محيط پر از تمسخر بزرگ شود، مي آموزد که خجالت بکشد.

ü      اگر کودذکي در محيط پر از تشويق بزرگ شود، مي آموزد که اعتماد کند.

ü      اگر کودکي در محيط پر از تحسين بزرگ شود، مي آموزد که تحسين کند.

ü      اگر کودکي در محيط پر از پذيرش بزرگ شود، مي آموزد که خود و ديگران را بپذيرد.

واقأ چقدر به رفتارها و تربيت فرزندانمان اهميت مي دهيم.

تا بعد...